Chapitro XXX

Pinochio, vice transformesor a puero, celeme departas kun lua amiko Mecho a la Lando de la Ludili.

Nemediate Pinochio demandis permiso a Feino por parkurar la vilajo ed invitar ilua amiki e kompani. Feino dicis a lu:

-Konsentite, irez invitar vua amiki por la festo-dejuneto, ma vu ne obliviez retrovenar adheme ante la noktesko. Ka vu bone komprenis lo ?

-Me promisas ke me retrovenos ante un horo pos nun -dicis la pupeo.

-Atencez, Pinochio ! La pueri sempre esas pronta por promisar ulo, ma kustumale li ne satisfacas ta promisi.

-Ma me ne esas quale la cetera pueri, kande me promisas ulo me sempre satisfacas ta promiso.

-Ton ni verifikos, se vu ne obedias mea imperi lore to esas malajo por vu.

-Pro quo ?

-Pro ke sempre eventas desfelicaji a la pueri qui ne obedias la konsili da ti qui esas plu savoza kam li.

-Ton me bone savas ! -dicis Pinochio-. Ma me ne eroros itere tarelate.

-Me esperas ke to quon vu dicas esez verajo.

Sen pronuncar plusa paroli Pinochio adiis la bona Feino, elqua esis por lu quaze matro, e lu ekiris la hemo kantante e saltante.

Pos un horo omna amiki di Pinochio invitesis. Uli nemediate aceptis kun plezuro la invito. Altri ne aceptis nemediate ma kande Pinochio savigis da li ke la dejunetota pano-lonchi butrizesos mem sur olia du lateri lore li ne plus hezitis ma aceptis la invito; li dicis a Pinochio:

-Ni iros a la festo-dejuneto, por komplezar vu.

Onu devas savar ke ek la samskolani e kamaradi, Pinochio havis preferata e tre amata amiko di qua nomo esis Romeo, ma omni surnomizis lu "Mecho", pro ke lu esis tam tenua e longa kam nova mecho di oleo-lampo.

Mecho esis la puero maxim ociera e malicoza di la skolo, ma Pinochio tre multe amis lu, do la pupeo iris a la domo di Mecho por invitar lu a la festo-dejuneto, ma la puero ne esis en la domo. Duesmafoye Pinocho iris a la domo di Mecho, ma itere lu ne esis en la domo. Ye la triesma foyo itere Pinochio ne sucesis renkontrar lua amiko.

Ube esas Mecho ? Onu serchis lu hike, onu serchis lu ibe, ma fine Pinochio renkontris Mecho sub portalo di farmodomo.

-Quon vu agas hike ? -dicis a lu Pinochio.

-Me vartas til la nokto-mezo por departar.

-Adube vu iros ?

-Fore ! Fore ! Fore !

-E me serchis vu en vua domo tri foyi !...

-Por quo vu serchis me ?

-Ka vu nulo savas pri la granda eventajo? Ka vu ne savas quante fortunoza me esas?

-Quala fortuno?

-Morge me ne plus esos pupeo, me transformesos a puero quala vu e quala omna pueri.

-To esez profitoza a vu.

-Do morge me vartos vua arivo a la festo-dejuneto.

-Me jus dicis a vu ke me departos en ta nokto...

-Ye qua kloko?

-Balde.

-Ed, adube vu iros?

-Me iros habitar lando... qua esas la maxim bela lando di la mondo: vera marvelo !

-Quale nomesas ta lando?

-Olua nomo esas "Lando de la Ludili". Pro quo vu ne venas kun me a ta lando?

-Ka me? No, certe no !

-Vu eroras, Pinochio. Fidez a mea paroli, vu repentos vua decido se vu ne venas kun me. Ube vu povus trovar lando tam konvenanta por ni, la pueri, kam ta lando? Ibe esas nula skolo, nek docisti, nek libri. En ta benedikita lando nulatempe onu devas studiar. Ye jovdio onu ne devas asistar la skolo, ed omna semani esas kompozata da sis jovdii e da un sundio. Imaginez, la somerala vakanco komencas ye la unesma di januaro e finas en decembro. Fine me trovis lando olqua vere plezas a me ! Omna civilizata landi devus esar quale ta lando !...

-Ma, quon onu agas dum la jorno en la Lando de la Ludili?

-De la jornesko til la noktesko omni ludas e distraktas su. Dum la nokto onu dormas surlite, e ye la sequanta matino itere onu agas same kam la antea jorno. Quon vu opinionas pri to?

-Hum... -dicis Pinochio, qua kurtatempe agitis lua kapo intence dicar neparole "volunte me vivus tamaniere".

-Do, ka vu iros a ta lando kun me ? Ka yes ? Ka no ? Decidez !

-No, no e mil foyi no. Me promisis a mea kara Feino esar bona puero, e me volas satisfacar ta promiso. Nun nokteskas, do me departas a mea hemo. Do adio, e bona voyajo !

-Adube vu iras tante hastoze ?

-A mea hemo. Feino volas ke me retrovenez a la hemo ante la noktesko.

-Vartez dum du plusa minuti.

-Ma tale me arivos kun tardeso.

-Nur du minuti.

-E se Feino laute reprimandas me ?

-Elu laute reprimandez. Balde elu fatigeskos e fine tacos -dicis la raskalo Mecho.

-E quale vu agos ? Ka vu departos sola od akompanata ?

-Ka sola? Plu kam cent pueri departos kune !

-Ka vi voyajos pede ?

-Ye la nokto-mezo dilijenco pasos avan ni. Ta dilijenco transportos ni a ta fortunoza lando.

-Me tante multe volus ke nun esez nokto-mezo...

-Pro quo ?

-Por vidar vi kune departar.

-Vartez dum du minuti e vu ton vidos.

-Me ja esas tro tardigita ! Supozeble Feino esas desquieta pro mea tardeso.

-Povra Feino ! Kad elu timas ke vu devoresus da vespertilii ?

-Ma respondez a me -dicis Pinochio-, ka vu esas certa ke en ta lando esas nula skolo ?...

-Nek olua ombro.

-Ka nula docisti ?

-Nulo.

-Ed onu ne mustas studiar ?...

-Nulatempe studiar ! Nulatempe ! Nulatempe !

-Quante bela esas ta lando ! -dicis revanta Pinochio- Quante bela esas ta lando ! Me nulatempe vizitis olu, ma me povas imaginar olu !...

-Pro quo vu ne venas kun ni ?

-Vua tento esas neutila ! Me promisis a mea kara Feino esar puero bone judikanta, e me volas satisfacar mea promiso.

-Do me adias vu, e vu salutez la skoli !... e la licei, se vu vidas oli de voyo.

-Adio, Mecho, havez bona voyajo, amuzez vu ed memorez ulafoye vua amiki.

Pos dicar to, la pupeo marcheskis per du pazi a lua hemo; ma subite lu haltis lua marchado e turnis su a lua amiko. Pinochio questionis a lu:

-Ka vu esas tote certa ke en ta lando omna semani esas kompozata da sis jovdii e da un sundio ?

-Tote certa.

-Ka vu esas tote certa ke la vakanco-periodo komencas ye la unesma di januaro e finas ye la lasta dio di decembro ?

-Tote, tote certa !

-Quante bela esas ta lando ! -dicis Pinochio por konsolacar su.

Pose, subite, kun rinovigita forco, Pinochio dicis haste:

-Nu, ja vere me adias vu, e havez bona voyajo.

-Adio.

-Kande vi departos ?

-Ye du hori pos nun.

-Lamentinde ! Se la departo eventus ye un horo pos nun lore me forsan povus vartar...

-E ka Feino ?...

-Ba ! Me nun ja arivus a mea domo kun tardeso !... Ne importas ka me arivas ye un horo antee o pose.

-Povra Pinochio ! E se Feino laute reprimandas vu ?

-Pacienteso ! Elu klamez reprimanduro a me. Pos klamado elu fine tacos.

Dume noktis, e subite li vidis fora lumeto movanta... e li audis tinklado de klosheti e sonado de korneto tam matida kam zumado da moskito.

-Yen olu -klamis stacanta Mecho.

-Quo? -questionis susurante Pinochio.

-La dilijenco. Nu, ka vu volas venar kun me? Ka yes ? Ka no ?

-Ma ka vu esas absolute certa -questionis la pupeo- ke en ta lando la pueri nulatempe mustas studiar en skolo ?

-Nulatempe ! Nulatempe ! Nulatempe !

-Quante bela lando !... Quante bela lando !... Quante bela lando !...