Chapitro XXVIII

Pinochio esas en danjero fritesor en padelo, same kam fisho.

Dum ta desesperita kurado, Pinochio kredeskis ke la hundo fine kaptus lu. Certe Alidoro (ta esas la nomo di la feroca hundo) preske kaptis Pinochio.

La pupeo povis audar la anhelanta respirado di Alidoro olqua distis de lua dorso per poka centimetri.

Fortunoze la plajo ne esis fora e la maro distis de lu per poka pazi.

Kande la pupeo arivis a la plajo, lu saltis, quale rano, a la aquo. Alidoro, vice saltar a la aquo, intencis haltar lua kurado, ma lu ne sucesis do lu falis aden la maro. La desfelica hundo, qua ne lernabis natar, nemediate fole moveskis lua gambi intence ne desaparar sub la maro-surfaco, ma pro ta fola movado lua kapo pokope eniris la aquo.

Kande la hundo sucesis ekirar lua kapo de la aquo, lua terorigita okuli esis exter lia orbiti, e per lua aboyado la hundo dicis:

-Me dronesas ! Me dronesas !

-Vu mortez ! -respondis tranquila Pinochio de fora disto.

-Helpez me, Pinochio !... Salvez mea vivo !

Lor audir ta desesperita klamado, la pupeo, qua advere havis kordio karitatema, kompatis la hundo e questionis a lu:

-Ka vu promisas ke, se me salvas vua vivo, vu ne plus persequos me nek jenos me ?

-Lon me promisas a vu ! Lon me promisas a vu ! Voluntez agar kun rapideso, me ne transvivos dum multa sekundi.

Pinochio kelke dubitis, ma lu memoris la vorti da lua patro qua dicis plurafoye a lu ke ta qua bone agas nulatempe repentos pri la bona agado. Do lu nateskis ad Alidoro, sizis lua kolo per la du manui e tale portis la hundo adsur la sika sablo di la plajo.

La hundo ne esis kapabla staceskar. Lu nevolunte drinkabis tre multa salizita aquo, do lu esis tante inflita da aquo ke lu aspekis globo. Tamen la pupeo, qua ne tre multe fidis a la hundo, retroiris a la maro e nateskis por forigar la plajo, dume lu dicis laute a la salvita hundo:

-Adio, Alidoro ! Standez bone e salutez vua familiani !

-Adio, kara Pinochio -respondis la hundo-, me tre multe gratitudas vua helpo qua forigis de me la morto. Vua bona agado ne facesis vane, future vu ton verifikos.

Pinochio duris la natado sen forigar su tro multe de la plajo. Fine lor arivar a sekura loko, lu regardis la plajo e lua cirkumaji. Apud la plajo la rivo esis eskarpa. En la roko esis groto e longa fumuro-kolono ekiris olu.

-En ta groto -lu dicis a su- esas fairo. Bonajo ! Me iros a la groto ed eniros olu por sikigar e varmigar me; pose... nulu savas quo eventos.

Lor ta decido, Pinochio nateskis a la groto, ma kande lu esis pronta ekirar la aquo, lu sentis ke sub la surfaco ulo acensis, acensis e portis lu exter la aquo-surfaco. Lu intencis fugar, ma desfortunoze to ne esis posibla pro ke forta pesko-reto kaptis lu meze amaso de agitanta fishi olqui sensucese intencis retroirar a la maro.

Dume Pinochio vidis leda peskisto qua ekiris la groto. Lu esis tam leda kam submara monstro. Sur lua kapo, vice hararo, esis verda herbo; anke verda esis lua pelo, verda la okuli, verda la longa barbo. Lu samaspektis kam erektita lacerto.

Kande la peskisto fine ekirigis la reto de la aquo lu klamis tre kontenta:

-Benedikez Deo ! Anke hodie me povos festinar amaso de fishi !

-Fortunoze me ne esas fisho ! -dicis a su Pinochio, qua kelke rikurajigis su-.

La peskisto portis la reto kontenanta fishi aden la groto, obskura groto plena de fumuro. Meze la groto esis padelo di qua bolianta oleo odorifis ye sebo tante intense ke la atmosfero esis preske nerespirebla.

-Hum ! Videz la peskita fishi -dicis la verda peskisto, e lu introduktis lua manuo en la reto; la manuo esis tam granda kam shovelo di panifisto, do lu ektiris enorma manuedo de sardini.

-Ecelanta sardini ! -dicis la peskisto dum ke lu flaris la sardini kun plezuro. Pos flarir ta fishi lu jetis oli a roko-kavajo.

Plurafoye lu agis same. Singla manuedon de fishi lu flaris kun plezuro ed apetito:

-Bonega merluchi !...

-Delikata solei !...

-Saporoza morui !...

-Ecelanta kalmari !...

Komprenende la merluchi, solei, morui e kalmari jetesis a la sama kavajo kam la sardini.

Nur Pinochio esis en la reto. Jus la peskisto fine tiris Pinochio de la reto e vidis lu, lua verda okuli aperteskis admaxime e dume lu klamis kelke pavorigita:

-Quala fisho esas ta ? Me ne memoras manjir ta fisho-klaso ulafoye !

E lu observis e riobservis lu atence. Fine lu dicis:

-Me ja komprenas... olu esas maro-kankro !

Lore Pinochio, ofensita da la peskisto qua konfundis lu a kankro, dicis kun rankoro:

-Ka me esas kankro ? To esas insulto ! Savez ke me esas pupeo.

-Ka pupeo ? -dicis la peskisto-. Me konfesas ke la pupeo-fisho esas novajo a me. Plu bone ! Me manjos vu kun maxim granda plezuro !

-Ka manjar men ? Ka vu ne komprenas ke me ne esas fisho ? Ka vu ne observas ke me parolas e rezonas same kam vu ?

-Certe -dicis la peskisto- pro ke vu esas fisho qua fortunoze parolas e rezonas same kam me ipsa, lore mea konduto a vu esos maxim respektoza.

-Quo esas ta respekto a me ?

-Pro ke me multe prizas vu, me permisos ke vu selektez quale me devas koquar vu. Ka fritita en padelo ? Ka koquita en marmito, kun tomato-sauco ?

-Vere -dicis Pinochio- se me darfas selektar... me preferus liberigesor, e retroirar a mea hemo.

-Vu esas jokema ! Ka vu supozas ke me ne profitos la okaziono por savurar rara fisho ? Ne omnadie onu kaptas en ta maro pupeo-fishi. Me ipsa decidos pri vua koquado; me fritos vu kun la cetera fishi e tale vu esos felica. Fritesor kun kompani konsolacos vu.

Pro ta fatala futuro la desfelica Pinochio ploreskis e krieskis, e suplikis indulgo dum ke lu dicis:

-Asistir la skolo esabus plu bona a me kam to !... Me obediis la konsili da mea kompani e nun me pagas ta eroro... Aye ! Aye ! Aye !...

E pro ke la pupeo agitis sua korpo same kam anguilo e sencese intencis eskapar la verda peskisto, ilu ligis per kordo la manui e pedi di Pinochio a junko-vergo e jetis lu aden la kavajo kontenanta fishi.

Pose la peskisto prenis ligna poto plena de farino e farinizeskis fishi olquin lu nemediate submersis en la bolianta oleo di la padelo.

Unesme eniris la padelo la sardini, pose la merluchi, la solei, la morui e la kalmari. Fine ja esis la foyo di Pinochio, qua pro vidar tante proxima sua morto (hororoza morto !) tremeskis e kaptesis da pavoro tante intensa ke lu ne plus povis dicar mem un vorto por pregar mizerikordio. Ton lu pregis nur per lua okuli. Ma la verda peskisto ignoris ta suplikanta okuli, farinizis la pupeo de la pedi til la kapo tante multe ke lua aspekto esis sama kam ta di gipsa statuo.

Lore la peskisto sizis la pupeo de lua nuko e...