Chapitro XXII

Pinochio deskovras furtisti, e kom rekompenso pro lua fideleso lu liberigesas da la rurano.



Lu esis dormanta profunde depos plu kam du hori, e subite susuro di stranja vorti, qui sembis venar de la drasheyo, vekigis lu. Lore Pinochio aparigis la extremajo di lua nazo tra la pordo di la hundo-dometo e lu vidis, kunveno di animali di qui pelo esis obskura, olqui aspektis kati. Ma oli ne esis kati ma fuini, karnivora animaleti olqui tre multe prizas devorar la ovi e la hanyuni. Fuino separis su de la grupeto ed iris a la hundo-dometo; apud olu la fuino dicis nelaute:


-Bona nokto, Melampo !


-Me ne nomesas Melampo -respondis la pupeo-.


-Lore, qua vu esas ?


-Me esas Pinochio.


-E quon vu facas hike ?


-Me laboras kom gardista hundo.


-Ube esas Melampo ? Ube esas la olda hundo qua habitis ta dometo ?


-Lu mortis hodie matine.


-Ka mortinta ? Povra animalo ! Lu esis tante bona !... Ma pro la aspekto di vua vizajo anke vu devas esar afabla hundo.


-Voluntez savar ke me ne esas hundo !...


-Lore, quo vu esas ?


-Me esas pupeo.


-E ka vu laboras kom gardista hundo ?


-Desfortunoze yes, to esas puniso !


-Bone, do me propozas a vu la sama pakto olquan me aranjis kun la mortinta Melampo; olu kontentigos vu.


-Quale esas ta pakto ?


-Ni vizitos dum la nokto un foyo singlasemane ta haneyo e ni furtos ok hani. Sep hanin ni devoros ed un hanon ni donos a vu, kondicione ke vu simulez dormar e nulakaze vu aboyez por vekigar la rurano.


-Ka Melampo agis tale ?


-Ya lu agis tale e ni sempre konkordis. Do vu tranquile dormez e me promisas a vu ke ante nia departo ni depozos sur vua dometo senplumigita hano por devoresor morge da vu. Ka vu ton komprenas ?


-Tro bone !... respondis Pinochio qua samatempe movadis lua kapo ye minacanta maniero, quale se lu volus dicar "ni itere parolos pri to !"-.


La quar fuini, qui supozis esar sekura, iris direte a la haneyo olqua esis apud la hundo-dometo; oli apertis per lua denti ed ungli la ligna pordeto ed eniris la haneyo ganso-marche. Ma jus oli eniris la haneyo li audis la bruiso de la pordeto qua violente klozesis.

Ta qua klozis la pordeto esis Pinochio, qua pluse pozis granda petro an la pordo por sekurigar la klozuro. Pose lu aboyeskis quale vera gardista hundo "bu-bu-bu-bu".




La aboyado vekigis la rurano qua saltis de lua lito, prenis lua eskopeto ed aparanta en la fenestro questionis:


-Kad ula novajo ?


-La furtisti esas hike !


-Ube li esas ?


-En la haneyo.


-Nemediate me iras adibe.


En tempo min granda kam uzata por dicar "amen" la rurano esis apud la haneyo, olquan lu eniris. Lu kaptis la quar fuini ed introduktis oli en sako. Lore maxim joyoze lu dicis ad oli:


-Fine vi kaptesis da me ! Me povus severe punisar vin, ma me ne esas tante kruela. Suficante felicigos me portar vi a la albergisto di la vicina vilajo, qua senpeligos vin e koquos via karno quale ta di lepori. To esas honoro olquan vi ne meritas, ma la jeneroza viri, quale me ipsa esas, ne atencigas ta senemporta detaleti.

Pose lu proximigis su a Pinochio, karezeskis la pupeo e questionis a lu:


-Quale vu deskovris la komploto di ta furtisti ? E Melampo, mea fidela Melampo nulatempe deskovris olu !


La pupeo povis dicar to quon lu savis, to esas, lu povis kontar a la rurano la shaminda komploto existinta inter fuini e Melampo, ma lu memoris ke la hundo esis mortinta e lu pensis: "Por quo akuzar la mortinto... ? La mortinti esas mortinta, e to quon onu devas facar pri la mortinti esas permisar li repozar pace..."


-Kande la fuini arivis a la haneyo, ka vu esis dormanta o vekigita ? -questionis la rurano-.


-Me esis dormanta -respondis Pinochio-, ma la fuini vekigis me pro olia susurado. Fuino venis apud la hundo-dometo e dicis a me: "Se vu promisas a me ne aboyar e do vekigar la rurano, lore ni donos a vu senplumigita hano". Ka vu ton komprenas ? Li esis tante senshama ke li audacis propozar to a me ! Me savigas da vu ke me esas pupeo qua povas havar multa defekti, ma nulatempe ta qua esas esar furtisto nek esar komplica di deshonesta personi.


-Bona puero ! -klamis la rurano qua palmo-frapis la dorso di Pinochio-. Ta sentimenti honorizas vu; e por montrar mea enorma satisfaco nemediate me liberigas vu, por ke vu povez irar a vua hemo.


E lu desakrochis la koliaro.




Antea chapitro       Sequanta chapitro       Indexo