Chapitro XX

Pinochio ekiras karcero ed intencas retroirar a la hemo di Feino. En la voyo lu trovas teroriganta serpento e pose lu kaptesas da kaptilo.

Imaginez la joyo di Pinochio kande lu liberigesis. Nemediate lu ekiris la urbo e marcheskis sur la voyo a la dometo di Feino di qua hararo esas blua.

Pro la pluvoza vetero, la voyo esis fangoza do dum la marchado la pedi di Pinochio sinkis en la fango til la maleolo.

Ma la pupeo ne esis desquieta.

Tormentita pro la deziro vidar itere lua patro e lua fratino di qua hararo esas blua, lu saltante kuris same kam levriero, e pro la saltado lu spricigis fango olqua makulizis lua tota korpo til lua boneto. E lu dicis a su:

-Quanta desfelicaji eventis a me... e me meritas oli nam me esas pupeo desobediema e malicema... e me sempre volas facar ulo segun mea propra decido sen atencar la konsili da ti qui vere amas me, e havas plu bona raciono kam me... Ma de ta instanto me promisas chanjar mea vivo ed esar bona ed obediema... Me ja bone koncias la mala fino di la desobediema pueri. Ka mea patro anke vartas mea retroveno ? Ka me renkontros lu che Feino ? Me ne vidas mea povra patro depos plura dii e me volas karezar e kisar lu. E ka Feino ? Kad elu pardonos mea mala agado ? Elu tante afektoze flegis me ! Me nun esas vivanta pro elua flegado ! Kad esas ulaloke puero kun kordio min gratitudema kam ta di me ?

Jus ton lu dicis, subite lu haltigis lua marchado e terorigita retromarchis per quar pazi. Quon lu jus vidis ?

Lu vidis enorma serpento, extensita transverse la voyo, di qua pelo esis verda, faira okuli ed akutigita kaudo fumifanta.

Esas tote neposibla imaginar la pavoro di la pupeo. Lu foriris per mi-kilometro de la serpento e sideskis sur petri-amaseto. Ibe lu esperis ke la serpento fine decidos departar e do permisar a lu la marchado survoye.

Lu lon vartis dum mihoro, du hori, tri hori; ma la serpento nulakaze intencis departar, do lu duris observar olua faira okuli brilanta e la fumo ekiranta de la extremajo di olua kaudo.

Lore Pinochio, su-kurajigita, proximigis su a poka pazi de la serpento, e per dolca voceto, insinuanta e subtila, lu dicis a la serpento:

-Voluntez, sioro serpento, reptar ad voyo-latero por permisar mea marchado survoye.

To esis tam utila kam parolar a parieto; nula movo. Do itere per dolca voceto lu dicis a la serpento:

-Me savigas da vu, sioro serpento, ke me intencas irar a mea hemo ube mea patro, quan me ne vidas depos multa tempo, vartas mea arivo,... ka vu permisas a me trairar la voyo ?

Lu vartis respondo a lua questiono, ma nula respondo arivis a lua oreli. La serpento, qua til ta instanto aspektis vigoroza e vivaca restis senmova, preske rigida. Olua okuli klozeskis e la kaudo ne plus fumifis.

-Kad olu vere esas mortinta ? -dicis Pinochio dum ke lu interfricionadis lua manui pro plezuro; e nemediate lu intencis klimar la korpo di la reptero por saltar a la altra latero di la voyo, ma subite la serpento erektis lua korpo, same kam resorto, e la pavorigata pupeo, mispazis e desfortunoze falis a la fango ed enterigis lua kapo. Lua extensita gambi restis en la aero.

Observante la frenezioza movado de la gambi di pupeo qua havis la kapo enterigita en fango, la serpento rideskis, e ridis, e ridis, e ridis tante konvulse ke fine krevis veino di la pektoro di la serpento, olqua lore vere mortis.

Pinochio kureskis intence arivar a la hemo di Feino ante la noktesko. Ma la hungro esis plu forta kam lu, do lu eniris apuda viteyo por manjar ula saporoza vito-beri. Ton lu ne devus facir !

Apene lu arivis apud vito, krak !..., lu sentis du tranchiva feraji olqui opresis lua gambi tante multe ke lu vidis la kompleta stelaro cielala pro la intensa doloro.

La povra pupeo opresesis da fera kaptilo olquan la rurani uzis por kaptar fuini, olqui esis vera destruktiva plago a la haneyi di la regiono.