Chapitro XVIII

Pinochio itere renkontras Foxo e Kato, e kun li lu departas a la Mirakli-agro por enterigar la quar monetopeci.

Quale vi omna povas supozar, Feino lasis plorar e kriar Pinochio adminime dum triadek minuti nam kun ta enorma nazo lu ne povis ekirar la chambro. Tale elu punisis Pinochio por korektigar la maxim leda vicio di pueri, to esas, mentiar. Ma kande la desesperita pupeo havis lua okuli preske exter lia orbiti lore la kompatanta Feino palmo-frapis ulafoye e do nemediate eniris la chambro plura mili de granda uceli karpentista qui perchis sur la nazo di Pinochio e beko-frapeskis olu tale ke poka minuti pose la enorma nazo retrovenis a lua normala grandeso.

-Quante bona vu esas, Feino ! -klamis la pupeo qua sikigis lua okuli-, e quante me amas vu !

-Anke me amas vu -asertis Feino-, e se vu volas restar kun me lore vu esos mea kara fratulo e me vua kara fratino...

-Maxim felice me restus kun vu... ma ka mea povra patro... ?

-Me ja pensis pri lu. Vua patro bone informesis e lu arivos adhike ante la noktesko.

-Ka yes ? -klamis saltanta Pinocho pro joyo-. Do me volus irar renkontror lu survoye. Me maxim multe prizus kisar ta povra oldulo qua tante multe sufras pro me !

-Bone, irez, ma atencez ne misirar. Trairez la voyo di la bosko e sendubite vu renkontros lu.

Pinocho departis, ma apene lu eniris la bosko lu kureskis tam rapide kam kapreolo. Kande lu arivis a loko proxima a la Granda Querko lu haltigis la kurado, nam lu audis la sono da marchanti meze la bosko. Ka vi divinas qui aparis avan lu ? Foxo e Kato, lua voyajo-akompananti, qui kun lu eniris la albergo di la Reda Kreveto por supear.

-Yen nia karega Pinochio ! -klamis Foxo qua kisis ed embracis lu. Pro quo vu esas hike ?

-Pro quo vu esas hike ? -dicis Kato-.

-Tre longa expliko -dicis la pupeo-; me naracos olu a vi pokope. Vi devas savar ke la nokto di la dio kande vi abandonis me en la albergo, me trovis asasinisti survoye...

-Kad asasinisti ? Ho mea kompatinda amiko ! E quon li volis ?

-Li intencis furtar mea ora monetopeci.

-Li esas infama ! -dicis Foxo.

-Li esas infamega ! -dicis Kato.

-Ma me eskapis -dicis la pupeo- e li sencese persequis me, til ke fine li kaptis e pendis me de brancho di ta querko...

E Pinochio extensis lua brakio por montrar la granda Querko qua distis per ula pazi de li.

-Kad onu povas askoltar ulo plu mala kam to ? -dicis Foxo-. Quale esas la mondo quan ni habitas ? Ube ni trovos refujeyo, ni, la decanta personi ?

Dum ke li parolis tale, Pinochio konstatis ke Kato marchis kriple ye lua avana pedo dextra, nam olu tote desaparis, anke la ungli, do lu questionis a Kato:

-Quo eventis pri vua pedo ?

Kato intencis respondar ulo a Pinocho, ma lu ne savis quon dicar. Lore quik Foxo dicis:

-Mea amiko esas tro modesta, yen pro quo lu ne respondas vua questiono. Me respondos vice lu. Me savigas da vu ke ye un horo ante nun ni trovis sur la voyo volfon olda, preske mortinta pro hungro, qua mendikis a ni. Ma pro ke ni havis nulo por donar a lu, quon facis mea amiko di qua kordio esas ek oro ? Lu tranchis sua avana pedo per lua denti por donacar olu a la volfo, qua tale povis manjar ulo e desaparigar lua hungro.

E Foxo sikigis lakrimo.

Pinochio, anke afliktita, proximigis su a Kato e per susuranta voco dicis a lu:

-Se omna kati esus quale vu esas, lore la musi esus felica !

-Quon vu agas hike ? -questionis Foxo a la pupeo-.

Me vartas la balda arivo de mea patro.

-E ka vua ora monetopeci... ?

-Oli esas en mea posho, ecepte un monetopeco quan me spensis en la albergo.

-Ed onu povas pensar ke vice quar monetopeci, oli povus transformesor ye mil o duamil ! Pro quo vu ne aceptas mea konsilo ? Pro quo vu ne enterigas oli en la Milakri-agro ?

-Hodie to esas neposibla; me iros adibe altra dio.

-Altra dio to ne esos posibla.

-Pro quo ?

-Pro ke la Mirakli-agro kompresis da importanta sioro qua de morge ne plus permisos ke altri enterigos ibe monetopeci.

-Quante distas de hike la Mirakli-agro ?

-Apene olu distas per du kilometri. Ka vu volas irar adibe kun ni ? Depos triadek minuti vu esos ibe; vu nemediate enterigas la monetopeci e poka minuti pose vu rekoltos duamil, e ta nokto vu retrovenas adhike kun la poshi plena de monetopeci. Ka vu volas irar adibe kun ni ?

Pinochio kelke hezitis pro ke lu memoris la bona Feino, la olda Jepeto e la averti da la parolanta Grilio; ma fine lu agis same kam agas la desinteligenta pueri, to esas, lu dicis yes per kapo-movi e parole a Foxo e Kato:

-Ni irez, me iros kun vi.

E li departis kune.

Pos marchar dum mijorno, li arivis a urbo di qua nomo esas "Kaptas-stulti". Kande Pinocho eniris la urbo, lu vidis olua stradi plena de senpiligita hundi ocitanta pro hungro, de tondita mutoni tremanta pro koldeso, de senkresta e senbarba hani mendikanta maizo-semino, de granda papilioni qui ne plus povas flugar nam li vendabas lia belega kolorizita ali, de shamoza pavoni pro videsar da omni sen lia kaudo-plumi, de fazani qui marchas per mikra pazi e lamentas perdir lia ora ed arjenta plumi.

Meze ta turbo de mendikanti e povri, ulafoye pasis siniorala karoso portanta interne foxo, korvo od ula raptema ucelo.

-Ube esas la Mirakli-agro ? -questionis Pinochio-.

-Ye du pazi de ni.

Li trairis la urbo ed ekiris lua cirkondanta muregi por fine haltar lia marchado sur solitara agro, qua ne aspektis diferanta kam la cetera agri.

-Ni ja arivis -dicis Foxo a la pupeo-. Nun vu proximigez a la sulo, exkavez per vua manui truo mikra ed enterigez la moneto-peci en olu.

La obediema Pinochio exkavis la truo e pozis lua quar moneto-peci en olu; pose lu tero-kovris la truo.

-Nun -dicis Foxo-, irez a la proxima kanaleto, plenigez sitelo de aquo e lore irigacez la tereno ube vu enterigis la moneto-peci.

Pinochio iris a la kanaleto, ma pro ke lu ne havis sitelo, lu plenigis sua shuo de aquo e lu irigacis la tero olqua parkovris la truo. Pose lu questionis:

-Quon me devas agar pluse ?

-Nulo plusa -respondis Foxo-. Ni ja povas departar. Vu retrovenez ye duadek minuti pos nun e vu vidos la arboro di qua branchi esas plena de moneto-peci.

La naiva pupeo, fola pro la joyo, gratitudis milfoye la helpo da Foxo e Kato, e lu promisis donacar magnifikajo a li.

-Ni ne volas donacaji -respondis la du raskali-. Suficas helpir vu pri quale divenar richa sen esforco, to maxim multe felicigas ni.

Jus ton dicis, li adiis Pinochio e pos dezirar a lu maxim profitoza rekolturo, li departis.