Chapitro XVI

La belega yunino di qua hararo esas blua, portigas la pupeo adsur lito, ed elu kunvokas tri mediki qui savigos ka Pinochio esas vivanta o mortinta.

Pinochio, qua pendesis de brancho di la Granda Querko da la asasanisti, aspektis esar mortinta. La belega yunino, di qua hararo esas blua, observis de lua fenestro la desfelica pupeo ed elu kompatis Pinochio, qua pendis de lua kolo ed ocilis violente pro la vento. Elu palmo-frapis trifoye.

Lor ta frapi onu audis granda bruiso da ali di fluganta Falkono qua tervenis adsur la fenestro-solio.

-Quon vu imperas a me, mea belega Feino ? - questionis reverencanta Falkono a la belega yunino di qua hararo esas blua. Savez ke elu esis bona Feino habitanta la bosko depos plu kam mil yari.

-Ka vu vidas ta pupeo qua pendas de brancho di la Granda Querko ?

-Yes.

-Flugez a lu, e per vua forta beko tranchez la kordo e sorgoze depozez lu adsur la herbo apud la Granda Querko.

Falkono flugeskis a la pendanta pupeo e du minuti pos lua departo lu retrovenis apud la yunino.

-To quon vu imperis a me, ton me agis.

-Quale lu standas ? Ka vivanta, ka mortinta ?

-Unesme lu aspektis esar mortinta, ma lu ne devas esar tote mortinta nam apene me desligis la kordo-slingo olqua klemis lua kolo lore lu sospiris e nelaute lu dicis "Nun me bone standas".

Feino palmo-frapis dufoye e nemediate aparis splendida Hundo piloza qua marchis per lua dopa pedi, erektita quale persono.

La piloza Hundo vestizesis per gala veturisto-uniformo. Sur lua kapo esis trikorna chapelo kun ora rebordi e la lokli di lua peruko pendis til lua kolo; lua vestio, di qua koloro esis ta di chokolado, havis brilanta butoni e du granda poshi por kontenar la manjebla osti donacita a lu da lua mastrino; lua kurta brachi esis ek veluro karmezina, lua kalzi ek silko, e lua shui apertita; dope lu portis ulaspeca parapluvo-gaino ek blua satino por introduktar lua kolo se pluveskas.

-Askoltez mea vorti, Medoro -dicis Feino a la piloza Hundo- jungigez kavali a mea maxim bela veturo e departez a la bosko. Lor vua arivo apud la Granda Querko, sur la herbo vu trovos povra pupeo mimortinta. Sorgoze prenez lu e depozez lu adsur la kuseni di la veturo e portez lu a me, ka vu bone komprenis ?

La Hundo, por montrar ke lu bone komprenis la impero di Feino, moveskis tri o quar foyi la gaino ek blua satino e lu departis tam rapide kam fulmino.

Poka tempo pose onu vidis belega veturo ekirar kavaleyo. Ta veturo havis la sama koloro kam la aero, futerizesis kun serino-plumi, kremo e pasteti. La veturo movesis da cent pari de blanka musi e la Hundo, sidita sur la veturisto-benko, sencese flogilo-frapis addextre ed adsinistre same kam veturisto qua timas arivar tarde ad ula loko.

Ne plu tarde kam dek e kin minuti la veturo retrovenis. Feino, qua vartis olua retroveno apud lua domo-pordo, prenis Pinochio per elua brakii e portis lu a chambro di qua parieti esis ek perlomatro. Elu advokigis la maxim famoza mediki habitanta la cirkumaji.

La mediki arivis sen tardeso. Li esis Korvo, Otuso e parolanta Grilio.

-Siori mediki, savigez da me -dicis Feino a la mediki qui cirkondis la lito- se ta desfortunoza pupeo esas vivanta o mortinta.

Lore Korvo iniciis la explorado a Pinochio, unesme la karpo, pose lu tushis la nazo e la miniona fingri di lua pedi; lor la detaloza explorado, Korvo solene dicis:

-Meaopinione la pupeo esas tote mortinta, ma se desfortunoze lu ne esas mortinta lore certe lu esas vivanta.

-Me regretas kontredicar -dicis Otuso- la opiniono da mea famoza amiko e kolego Korvo. Meaopinione la pupeo esas vivanta, ma se desfortunoze lu ne esas vivanta lore certe lu esas mortinta.

-Ka vu nulon dicas ? -questionis Feino a parolanta Grilio-.

-Me opinionas ke la prudenta mediko, kande ne savas quon dicar, preferinde devas tacar e nulon dicar. Pluse la vizajo di ta pupeo ne esas nekonocata a me. Lun me konocas de multa tempo ante nun !

Pinochio, qua til lore restis senmova sur la lito quale autentika ligno-peco, konvulse tremeskis do tremeskigis la lito.

-Ta pupeo -dicis Grilio- esas raskalo...

Pinochio apertis lua okuli e nemediate riklozis oli.

-Lu esas mala kerlo, ociema, vaganto...

Pinochio kovris lua vizajo per la lito-tuki.

-Ta pupeo esas filio desobediema, qua mortigos lua patro pro chagreno !

Ye ta instanto en la chambro onu audis debila soni de plorado e singlutado. Vi omna povas imaginar la enorma surprizo kande li levis la lito-tuko e vidis la ploranta Pinochio.

-Kande mortinto ploras lore lu risanigeskas ! -dicis solene Korvo-.

-Me regretas kontredicar la opiniono da mea famoza amiko e kolego Korvo -dicis Otuso-. Meaopinione se la pupeo ploras, to eventas pro ke lu ne prizas mortar.