Chapitro XV

La asasinisti persequas e ditenas Pinochio. Pose li pendigas la pupeo de brancho di la Granda Querko.

Pinochio, tote deskurajigita, ja esis pronta submisar su e falar a la sulo, ma lu turnis lua kapo e vidis ulo blankea inter la verda arbori, to esis mikra domo tam blanka kam nivo.

-Se me havus suficanta forco por arivar a la domo, lore me salvus mea vivo ! -lu dicis a su-.

E lu duris la kurado tra la bosko kun rinovigita forco. La asasinisti sencese persequis lu.

Ye du hori pose, la anhelanta Pinochio arivis apud la pordo di la mikra domo. Lu plurafoye pugno-frapis olu.

Nulu respondis.

Lore lu itere pugno-frapis la pordo, ma violente, per tre forta frapi, nam lu audis la bruiso di la pazi e la anhelanta respirado di lua persequanti.

Itere nulu respondis, do la sama silenco kam antee.

Pro ke lu konstatis ke la pugno-frapado esas neutila, lore lu pedo-frapeskis la pordo, mem lu kapo-frapeskis olu.

Lore aparis de la fenestro yunino belega di qua hararo esas blua, lua vizajo esas tam blanka kam vaxo, la okuli klozita e lua manui krucigita sur lua pektoro. Elu, sen movar lua labii, dicis per voco olqua aspektis arivar de altra mondo :

-En ta domo esas nulu. Omni esas mortinta.

-Voluntez apertar la pordo ! -klamis la ploranta e suplikanta Pinochio.

-Me anke esas mortinta.

-Ka mortinta ? Lore, quon vu facas en la fenestro ?

-Me vartas sarko por enterigar me !

Jus ton dicis la yunino, elu desaparis, e la fenestro klozesis silence.

-He ! Belega yunino di qua hari esas blua! -klamis Pinochio-. Esez karitatema ed apertez la pordo ! Kompatez ta puero persequata da la asasin...

Ma Pinochio ne povis pronuncar plusa vorti, pro ke lu sizesis de la kolo. La pupeo audis la tenebroza e minacanta voci :

-Vu ne plus eskapos !

Pinochio, qua presentis ke lua morto esis balda, tremeskis tante intense ke lua junturi e la quar ora monetopeci tinkladis.

-Lore -dicis a lu la asasinisti- ka vu apertos vua boko ? Ka yes o no ? He ! Ka vu nulon respondas ?... Ba ! Ni ipsa apertigos olu !

E la du asasinisti ektiris du dagi de lia poshi tam grindita kam razilo e li intencis stekar oli en la dorso di Pinochio.

Fortunoze la ligno di la pupeo esis tre harda, do la dagi fragmentesis e la asasinisti regardis singlu a la altra asasinisto kun la dagi-manchi enmanue.

-Me ja savas quale agar -dicis asasinisto- onu devas pendar lu ! Ni pendez lu !

-Ni pendez lu ! -repetis la altra asasinisto-.

Li ligis la manui di la pupeo a lua dorso e lua kolo per kordo-slingo, e tale li pendis Pinochio de brancho di granda arboro, di qua nomo esis Granda Querko.

Pos pendar la pupeo, li sideskis sur la herbo vartante la balda morto di la pupeo, ma ye tri hori pos la pendo la okuli di Pinochio esis apertita, la boko klozita e lua pedi sencese movanta.

Fine la tedeso vinkis la asasinisti qui mokeme dicis a Pinochio :

-He ! Til morge ! Ni esperas de vua politeso ke morge lor nia retroveno vu ja esos kadavro, kun la boko apertita !

E li departis. Forta vento sufleskis. Olu movis sencese la kompatinda pendanto, qua ocilis tante violente kam klosho-frapilo dum festo-dio. Ta movado sencese kurtigis la kordo-slingo, to impedeskis la respirado di la pupeo.

La brilio de lua okuli extingeskis, ma malgre ke la morto ja esis tre proxima, la pupeo esperis helpo da karitatema persono. Ma dum multa tempo nulu pasis apud lu. Lore lu balbutis :

-Ho, patro ! Se vu esez hike !

Lu ne havis forco por dicar ulo pluse. Lu klozis lua okuli, apertis lua boko, extensis lua gambi e pos sukuso lu restis rigida e senmova.