Chapitro XIV
Pinochio, pro ne atencir la rekomendi da parolanta Grilio, renkontras asasinisti.
-Ni, la pueri -dicis a su la pupeo-, esas tre desfortunoza. Omni krias a ni, omni reprimandas ni, ed omni konsilas ulo a ni !
Se ni obedios lia imperi lore omni prizus la nova ofico : esar patro, mem la parolanta grilii. Exemple, pro ne obediar la vorti da jenema Grilio lore eventos a me tre multa desfortunaji ! Mem Grilio audacis dicar a me ke me renkontros asasinisti survoye ! Fortunoze la asasinisti ne existas, li inventesis da la genitori por pavorigar la pueri qui prizas esar extere lia domi dum la nokto. Ma kaze ke hazarde me renkontros asasinisti survoye, quo eventus a me ? Evidente nulo ! Me laute dicus a li "Siori asasinisti, quon vi volas facar a me ? Atencez, me ne esas jokema, do tacez ed atencez via aferi !" Ta vorti, dicita maxim serioze, timidigos li sendubite, e li eskapos kurante ! Ma se li esas tante despolita ke li ne eskapas nemediate, lore me ipsa esos la eskapanto e tale nula desfacilajo eventos...
Ma Pinochio ne plus povis pensar pri to nam lu audis debila folii-krako dop su. Lu turnis lua kapo e lu vidis en la obskureso du nigra figuri, parkovrita da du karbono-saki, qui saltante kuris quale du fantomi a lu.
-Li esas apud me ! -dicis Pinochio, qua celis la quar ora monetopeci en lua boko, sub la lango.
Pose lu intencis eskapar, ma lu sizesis de lua brakii. Voci tenebroza, qui aspektis ekirar profunda groto dicis a lu :
-La monetuyo o la vivo !
Pinochio ne povis respondar pro la ora monetopeci qui esis en lua boko, do lu gestadis por savigar da la banditi ke lu esis simple pupeo havanta nula pekunio en lua poshi.
-He ! He ! Ne plus gestadez e donez la pekunio a ni ! -klamis la banditi, di qui nur lia okuli esis videbla tra trui en la saki.
La pupeo movadis la kapo e la brakii por komprenigar a la banditi ke lu havis nula pekunio.
-Donez a ni la pekunio o ni vun ocidos ! -dicis bandito-.
-E pos ocidar vu ni anke ocidos vua patro ! -dicis la altra bandito-.
-Anke vua patro !
-No, no, no ! Vi ne ocidez mea patro ! -klamis desesperita Pinochio, ma pro la kriado la monetopeci intershokis e la sono audesis da la banditi.
-Ho ! Raskalo ! Vu celis la pekunio sub la lango ! Sputez nun olu ek vua boko !
Pinochio simulis ne audir la impero.
-He ! Ka vu simulas esar surda ? Ni ipsa ekirigos la monetopeci de vua boko !
E bandito sizis la nazo di la pupeo e la altra bandito sizis la mentono. Li tiris forte, ma li ne sucesis apertigar la boko di Pinochio. La mandibuli aspektis klovagita.
Lore la bandito min alta prenis kultelo por uzar olu kom levereto e tale sucesar desglutinar la mandibuli di la pupeo, ma Pinochio tam rapida kam fulmino, sucesis mordar manuo di bandito ed extirpis violente olu. Pinochio sputis la manuo, qua vice manuo di persono olu esis pedo di kato ! To tre multe surprizis Pinochio, qua fortigita pro ta unesma vinko, sucesis dessizesar de la banditi. Pinochio saltis super la paliso e kureskis tra la agri. La asasinisti persequis lu, quale du hundi persequas leporo. Mem ta qua perdabis pedo kuris tam rapide kam lua kompano.
Pos kurar dum dek e kin kilometri Pinochio fatigeskis, do vice pluse kurar, lu klimis tre alta pino e sideskis sur brancho. La asasinisti anke intencis klimar la arboro, ma li gliteskis adinfre e pro la glitado, la arboro-kortico senpeligis lia manui e pedi.
Ma li ne aceptis la desvinko, tote kontree, li pozis sur la sulo an la arboro fasko ek ligno, olquan li acendis.
La pino nemediate bruleskis, quale kandelo ventosuflita. La flami proximigis a Pinochio, qua ne intencis divenar rostajo, do lu saltis de la brancho a la sulo e kureskis tra la agri. Ma la asasinisti sempre esis dop la kuranta Pinochio, e li nulatempe fatigeskis.
Jorneskis e li duris la persequado. Subite Pinochio arivis a larja e tre profunda foso plena de sordida aquo, di qua koloro similesis a ta di kafeo kun lakto. Ta foso impedis Pinochio durar la kurado. Quon agar ?
-Un, du, tri ! -klamis la pupeo, kureskis, saltis super la foso... e lu sucesis tervenar adsur ferma sulo-.
La asasinisti anke intencis saltar super la foso, ma li ne bone kalkulis lua larjeso, do li falis a la aquo meze di la foso. Pinochio audis la bruiso lor la shoko adsur la aquo-surfaco da la asasinisti e la posa barbotado, do la ridanta pupeo duris la kurado e klamis :
-Bona balno, siori asasinisti !
Pinochio supozis ke li ja dronesis, ma kande lu turnis lua kapo a li, lu vidis la du asasinisti parkovrita per la saki. La aquo fluis ek oli quale ek senfunda siteli.
Antea chapitro Sequanta chapitro Indexo