Chapitro XIII

La albergo di la Reda Kreveto.

Marchante, marchante, ante la noktesko li arivis a la albergo di Reda Kreveto.

-Ni enirez ta albergo -dicis Foxo- por manjar ulo e repozar dum ula hori. Erste la noktomezo ni departos por arivar morge, dum la jornesko, a la Mirakli-agro.

Li eniris la albergo e sideskis cirkum tablo, ma nulu hungris.

Kompatinda Kato, di qua stomako tre multe doloris, nur povis manjar triadek e kin salmoni kun tomato-sauco, e quarfoye lu plenigis lua plado de koquita karno, olqua ne esis sat saporoza, do lu adjuntigis un kilogramo de butro e tri kilogrami de rostita fromajo.

Volunte Foxo manjus ulo, ma mediko preskriptis severa rejimo sequenda a lu, do Foxo nur manjis leporo plu granda kam mutonyuno e du dekedui de grasa hani. Pluse lu nur manjis perdriki rostita, dek kunikli, quar langusti... e nulo pluse, nam pro la simpla vido de la manjaji Foxo nauzeigeskis.

Ta qua min multe manjis esis Pinochio, qua nur demandis un nuco e pano. Ma mem ta simpla nutrivin lu ne manjis, nam lu esis tre okupita meditante pri la Mirakli-agro.

Kande la dineo finis, Foxo dicis a la albergisto :

-Nun ni bezonas du bona chambri, la unesma por sioro Pinochio e la duesma por mea kompano e por me. Ante nia departo ni intencas dormar dum ula hori. Ma atencez, erste la noktomezo vu devas vekigar ni por ke ni povez durar la voyajo dum la nokto.

-Yes, siori ! -respondis la albergisto qua samatempe montris gesto a Foxo ed a Kato por savigar da li ke lu bone komprenabis to quon ta raskali intencis agar a Pinochio-.

Apene Pinochio kushis su sur la lito, lu dormeskis e sonjeskis. Lu sonjis ke lu esis meze de agro plena de arbori di qui pendanta frukti esis ora monetopeci brilanta, olqui movesis da la vento, do intershokis : tin, tin, tin... ta frapeti semblis esar vorti por Pinochio : Ni esas hike por ta qua prizez koliar ni ! Ma kande Pinochio extensis lua manui por prenar la monetopeci e gardar oli en lua poshi lore lu vekigesis bruisoze da tri forta frapi a la chambro-pordo.

La frapanto esis la albergisto, qua obedieme vekigas lu erste noktomezo.

-Ka mea kompani ja esas pronta ? -questionis la pupeo-.

-Ka pronta ? Li departis ye du hori ante nun !

-Ma, pro quo li departis tante haste ?

-Pro ke telegramo avertis sioro Kato ke lua filio esis grave malada, lua ungli doloris, do lu mem povus mortar.

-Ka li pagis la dineo ?

-Komprenende no ! Li esas tre polita personi, e nulatempe li audacus ofensar kavaliero, do vu.

-Uf ! Li devus tale audacar ofensar me -dicis Pinochio, dum ke lu gratis lua ligna kapo-.

Pose lu questionis :

-Ube li vartas mea arivo ?

-En la Mirakli-agro, morge, dum la jornesko.

Pinochio pagis la dineo po un ora monetopeco e departis.

Ma onu povas dicar ke lu departis blinde, nam la nokto esis tante nigra ke mem la propra fingri esis nevidebla. Omno esis senmova, mem la arbori-folii. Nur ula noktala ucelachi dum lia flugado shokis lia ali kontre la nazo di Pinochio, qua pavorigita saltis e kriis "Qua esas vu ?", e la eko de la proxima kolini respondis a Pinochio: "Qua esas vu ?... Qua esas vu ?... Qua esas vu ?..."

Lore dum la marchado lu vidis lumifanta animaleto olqua esis sur sekita arboro-trunko.

-Qua vu esas ? -questionis Pinochio-.

-Me esas la ombro di parolanta Grilio -respondis la animaleto per debila voco olqua semblis arivar de altra mondo-.

-Quon vu volas ? -dicis la pupeo-.

-Me volas rekomendar ulo a vu. Irez a vua domo, e portez la quar ora monetopeci a vua ploranta patro, qua desesperesas pro ne plus vidar vu.

-Morge mea patro esos respektinda sioro, pro ke ta quar monetopeci transformesos ye duamil.

-Puero, ne vu fidez a ti qui promisas richigar rapide vu. Kustumale li esas fola o trompista. Fidez a me ed irez a vua domo.

-Ma me volas irar a la Mirakli-agro.

-Nun esas nokto !

-Me volas irar a la Mirakli-agro.

-La nokto esas tre obskura...

-Me volas irar a la Mirakli-agro.

-La voyo esas danjeroza...

-Me volas irar a la Mirakli-agro.

-Vu ne obliviez ke la pueri di qui konduto esas kapricoza, fine sempre repentas sua kulpi.

-Yen la kustumala parolado. Bona nokto, Grilio.

-Bona nokto, Pinochio, e ke la cielo protektez vu kontre la roso e la asasinisti.

Jus Grilio finis lua parolado, lua lumo subite extingesis, quale extingesas la flamo di kandelo pro suflo. Do la voyo esis plu obskura kam antee.