Chapitro XII

Manjasfairo donacas a Pinochio kin ora moneto-peci, por ke lu donez oli a lua patro Jepeto. Pinochio trompesas da Foxo e Kato, e lu departas kun li.

La sequanta matino Manjasfairo vokis Pinochio, e private questionis a lu :

-Quale nomesas vua patro ?

-Jepeto.

-Quo esas lua ofico ?

-Ta di povra.

-Ka lu ganas multa pekunio ?

-Lu ganas suficanta pekunio por nulatempe havar monetopeci en lua poshi. Por komprar a me lekto-libro lu devis vendar lua unika, anciena e rapecita jaketo, olqua aspektis mapo !

-Povra oldulo ! Me lun kompatas ! Yen kin ora monetopeci. Quik irez a vua hemo, donez ta monetopeci a vua patro e portez a lu mea saluti.

Vi imaginez la enorma joyo di Pinochio. Lu gratitudis milfoye la donacajo a Manjasfairo, embracis unope la pupei (anke la du jendarmi) e marcheskis a lua hemo.

Pos parkurar nur kinacent metri lu trovis survoye kripla Foxo e blinda Kato, qui kune vagadis de loko ad altra. La kripla Foxo helpesis ye la marchado da Kato, qua pro lua blindeso guidesis da Foxo.

-Bona matino, Pinochio -dicis polite salutanta Foxo-.

-Quale mea nomon vu savas ? -questionis Pinochio-.

-Me bone konocas vua patro.

-Ube vu vidis lu ?

-Me lun vidis hiere, apud la pordo di lua hemo.

-Quon lu facis ?

-Lu nur metis kamizo, do lu tremadis pro koldeso.

-Povra mea patro ! Ma se Deo konsentas, de hodie mea patro ne plus tremos...

-Pro quo ?

-Me divenis ye respektinda sioro.

-Ka respektinda, vu ? -dicis mokeme Foxo-.

Foxo e Kato rideskis, ma Kato simulis pektar lua labio-pili per lua unglizita pedi, intence celar lua ridanta boko.

-Vi ne plus ridez ! -klamis enoyita Pinochio- me ne intencas envidiemigar vi, ma videz, yen kin belega ora monetopeci. E lu montris a li la monetopeci quin Manjasfairo donacis a lu.

Lor audar la tinklado di la ora monetopeci, la kripla Foxo extensis nevolunte pedo ad oli, e la okuli di Kato apertesis tante multe ke oli aspektis same kam du verda lanterni, ma lu tante rapide klozis oli ke Pinochio ne deskovris ke Kato ne esas blindo.

-Nun -dicis Foxo- quon vu facos per ta monetopeci ?

-Unesme -respondis la pupeo-, me kompros nova jaketo a mea patro, jaketo ek arjento ed oro, kun brilianta butoni. Ed pose me kompros lekto-libreto por me.

-Ka por vu ?

-Evidente, me intencas asistar la skolo e profitoze studiar.

-Deo helpez vu ! Regardez me, -dicis Foxo- pro la fola inklineso a la studio me nun esas kripla.

-Deo helpez vu ! Regardez me, -dicis Kato- pro la fola inklineso a la studio me nun esas blinda.

Blanka merlo, qua esis perchita sur paliso, kanteskis e dicis :

-Pinochio, vu ne fidez a la vorti da mala akompananti ! Vu repentus pri to !

La desfortunoza merlo nulatempe devus ton dicar! Kato subite saltis adsur lu, e glutis la merlo kun lua kompleta plumaro tante rapide ke la ucelo ne havis suficanta tempo por dicar mem “aye !”.

Pos manjar la ucelo e netigar lua muzelo, Kato itere klozis lua okuli, por simular esar blindo.

-Kompatinda merlo -dicis Pinochio a Kato-. Pro quo vu devoris lu ?

-Por docar a lu leciono. Nun lu ne plus interruptos konversadi da altri.

Kande lu ja parkurabis la duima disto a la domo di Pinochio, subite Foxo haltis e dicis a la pupeo :

-Ka vu volas duopligar vua monetopeci ?

-Quo ?

-Ka vu volas konvertar vua kin monetopeci a cent, mil, duamil ?

-Ho, yes ! Quale ?

-La metodo esas simpla. Vice irar a vua domo, vu venez kun ni.

-Ma, adube ni iros ?

-A la Otusi-lando.

Pinochio meditis dum ula sekundi, e dicis :

-No, me ne volas irar adibe. Nun me esas proxim mea hemo e mea patro vartas mea arivo. Povra oldulo ! Me esas certa ke lu tre multe sospiris pro ke me hiere ne retroiris a la hemo ! Me ne esas bona filio, e la parolanta Grilio ne mentiis kande lu dicis ke la desobediema pueri punisesos da Deo. Ton me bone savas, hiere nokte mea vivo esis en vera danjero che Manjasfairo. Uf ! pensar pri to erektas mea pili...

-Do ka vu insistas pri irar a vua domo ? -dicis Foxo-. Takaze, vu irez. Mala decido !

-Mala decido ! -repetis Kato-.

-Pensez inteligente, Pinochio, nam vu perdos la posibleso divenar richa !

-Divenar richa ! -repetis Kato-.

-Morge vua kin monetopeci transformesus ye duamil !

-Duamil ! -repetis Kato-.

-Ma, quale kin monetopeci transformesos ye duamil ? -questionis la surprizita pupeo-.

-Atencez, nun ton me explikos a vu -dicis Foxo-. Me savigas da vu ke en la Otusi-lando esas benedikita agro, di qua nomo esas Mirakli-agro. Vu simple devas exkavar ibe mikra truo ed enterigar, exemple, un ora monetopeco. Irigacez la tero-kovrita truo per du siteli plena de aquo de la fonto. Disjetez manuedo de salo sur la truo, e nulo plusa. Ye la noktesko vu irez dormar. Dum la nokto la monetopeco jermifas e florifas. Quon vu trovas ibe la sequanta matino ? Arboro di qua la pendanta frukti esas ora monetopeci, plu monetopeci kam frumento-semini esas en spiko !

-Do, se me enterigas en ta agro mea kin ora monetopeci, -dicis kelke konfuzigita Pinochio- quanta monetopecin me rekoltos ye la sequanta matino ?

-Ta kalkulo esas tre simpla -respondis Foxo-, vu ipsa povas uzar vua fingri por ta kalkulo. Supozez ke singla monetopeco produktas kinacent ora monetopeci, lore onu devas simple kalkular kinacent per kin, to esas duamil e kinacent, duamil e kinacent ora monetopeci !

-Ecelanta ! -klamis felica Pinochio, saltanta pro feliceso-. Lor la rekolto, me gardos enposhe duamil por me, e la cetera kinacent monetopecin me donacos a vi !

-Ka donacajo por ni ? -dicis Foxo kun desprizema gesto, kelke ofensita-. Nulakaze !

-Nulakaze ! -repetis Kato-.

-Ni -dicis Foxo- nulakaze laboras po pekunio, ni simple intencas richigar la ceteri.

-Richigar la ceteri -repetis Kato-.

"Li esas la maxim bona personi" pensis Pinochio; e lu obliviis lua patro, la nova jaketo, la lerno-libreto e lua nova e profitoza projeti. Pinochio dicis a Foxo e Kato :

-Ni irez adibe ! Ni iros kune !