Chapitro IX

Pinochio vendas lua lekto-libreto por asistar la pupei-teatro.

Kande cesis la nivado, Pinochio ekiris la domo por irar a la skolo, kun lua nova lekto-libreto sub brakio. Dum la marchado lua kapo esis plena de fantastika e marveloza revi. Lu dicis a su :

-Hodie, en la skolo, me quik lernos lektar, morge me lernos skribar e posmorge me lernos aritmetiko. Danke ta savo me ganos suficanta pekunio por komprar nova drapa jaketo a mea patro. Kad ek drapo ? No ! Ek arjento ed oro, kun brilianta butoni. Mea povra patro vere meritas olu, lu vendis lua jaketo e nur vestizesas per kamizo por komprar a me lekto-libreto... e la vetero esas tante kolda ! Nur la genitori sakrifikas omno por favorar lia filii !

Dum ta parolado, lu kredis audar muziko de fora disto, muziko da fluteti e batado adsur tamburego: pi-pi-pi, pi-pi-pi, pom-pom, pom-pom !

Lu haltis por askoltar la muziko. La soni arivis a Pinochio de la fino di tre longa strado transversa a promeneyo apud la maro.

-Quo esus ta muziko ? Lamentinde me devas irar a la skolo !

Dum ula minuti Pinochio hezitis pri irar a la skolo od a la muziko.

-Hodie me askoltas la fluteti e morge me asistos la skolo; irgadie onu povas irar a la skolo.

Lu kuris alonge la transversa strado. La intenseso di la soni plugrandeskis segun Pinochio proximigis ad olia origino, la fluteti e la tamburego: pi-pi-pi, pi-pi-pi, pi-pi-pi, pi-pi-pi, pom-pom, pom-pom !

Subite lu arivis a placeto. Multa personi esis cirkum granda barako ek ligno, parkovrita ek plurkolora stofo.

-Quo esas ta barako ? -questionis Pinochio ad apuda puero.

-Lektez la afisho.

-Volunte me lektus olu, ma, til nun, me ne savas lektar.

-Ignoranta ! Me ipsa lektos olu a vu. Videz la granda literi qui esas tam reda kam fairo, onu lektas : GRANDA PUPEI-TEATRO.

-Ka la spektaklo komencis ye multa tempo ante nun ?

-No, olu komencas nun.

-Quanta pekunion onu devas pagar por spektar olu ?

-Duadek centimi.

Pinochio, tote kaptita da la kuriozeso, senshame dicis a la puero :

-Ka vu povas prestar a me duadek centimi ? Morge me retrodonos la pekunio a vu.

-Volunte me prestus la pekunio a vu, -dicis la mokanta puero- ma hodie olu esas neposiblajo.

-Me vendas a vu mea jaketo po duadek centimi -lore dicis la pupeo-.

-Ma quale jaketo ek papero esus utila a me? Se desfortunoze pluvas lore la jaketo pecetigesos.

-Ka vu volas komprar mea shui ?

-Oli nur esas utila por brulesor en herdo.

-E ka mea boneteto ?

-Olu esas neutilajo ! Boneteto ek krumo ! La musi manjus olu sur mea kapo !

Pinochio, tote nervoza, ne audacis ofrar lua lasta proprietajo a la puero. La pupeo vacilis, hezitis, sufris,... Fine lu audacis dicar a la puero :

-Ka vu donas a me duadek centimi po ta lekto-libreto ?

-Me esas puero, e me kompras nulo ad altra pueri -respondis la puero, qua esas plu saja kam la pupeo-.

-Me kompras vua lekto-libreto po duadek centimi! -kriis brokantisto qua askoltis la kompleta konversado.

Tale la lerno-libreto quik vendesis. E la tremanta Jepeto pro la koldeso restis sola heme, nam lu vendis lua jaketo por komprar lekto-libreto a lua puero !