Chapitro VIII

Jepeto kreas nova pedi por Pinochio, e vendas lua jaketo por komprar skolo-libreto por Pinochio.

Apene la hungro di Pinochio desaparis, lu ploreskis e lamenteskis pro ke lu volis ke Jepeto kreez a lu du nova pedi. Ma por punisar la pupeo, Jepeto permisis lua plorado dum mijorno. Lore lu dicis a Pinochio :

-Pro quo me devus krear du nova pedi a vu ? Ka por ke vu itere ekirez la domo por ne plus retrovenar ad olu ?

-Me promisas a vu -dicis la singlutanta pupeo- ke de hodie me esos bona...

-Omna pueri ton dicas por obtenar ulo profitoza -dicis Jepeto-.

-Me promisas irar a la skolo, studiar, ed esar laborema...

-Omna pueri, por obtenar ulo profitoza, dicas ta sama vorti.

-Ma me ne esas quale la cetera pueri ! Me esas la maxim bona ek li e me sempre dicas veraji ! Me promisas a vu, patro, ke me lernos mestiero e me esos sempre apud vu dum vua oldeso.

Jepeto intencis montrar a Pinochio iracigita grimaco, ma la lamentinda aspekto di Pinochio emocigis lu, e lua okuli lakrimifeskis. Lu respondis nulo, ma prenis lua ligno-taliili por krear du nova pedi a Pinochio.

Ye un horo pose Jepeto finis la frenezioza laboro, to esas, du nova pedi tam lejera, tenua e vivoza ke oli aspektis esar kreita da genioza artisto.

Lore Jepeto dicis a Pinochio :

-Klozez vua okuli e dormez !

Pinochio klozis lua okuli e simulis dormar. Per gluo, qua esis en mi-ovoshelo, Jepeto glutinis la nova pedi a la pupeo. Oli glutinesis perfekte, nulu povus konstatar la rijunturo.

Kande la pupeo konstatis ke lu itere havis pedi, lu saltis de la tablo ube lu jacis a la sulo, e saltis e turno-saltis sencese pro lua fola feliceso.

-Por gratitudar a vu vua valoroza esforci -dicis Pinochio a lua patro-, denun me deziras irar a la skolo.

-Bona puero !

-Por irar a la skolo me bezonas vesto.

Jepeto esis tre povra, e nula moneto-peco esis en lua poshi, do lu kreis vesto ek papero-folio, du shui ek kortico e boneteto ek krumo. Nemediate Pinochio kontemplis su sur la surfaco di aquo kontenata en kuveto, e tante multe plezis a lu lua aspekto ke lu superbe dicis :

-Me aspektas same kam autentika sinioro !

-Evidente yes ! -dicis Jepeto-, ma vu ne obliviez ke la vera siniori metas sempre neta vesti, ma ne oblige bela vesti.

He ! -klamis Pinochio-, por irar a la skolo me bezonas ulo nekareebla.

-Quo to esas ?

-Me bezonas lekto-libreto.

-Certe, ma quale obtenar lekto-libreto ?

-Simple onu devas enirar librerio e komprar la lekto-libreto.

-Ed ube esas la pekunio ?

-Me ne havas pekunio.

-Anke ne me havas pekunio -dicis la tristeskanta oldulo.

E Pinochio, malgre ke esis tre gaya, anke tristeskis, nam la povreso, se olu esas vera povreso, esas komprenata e sufrata da la pueri.

-Pacienteso ! -klamis Jepeto, qua metis lua anciena jaketo ed ekiris la domo-.

Jepeto retrovenis balde. Lu portis lekto-libreto por lua filio, ma lua jaketo desaparabis, ed extere nivadis.

-Patro, ube esas vua jaketo ?

-Me vendis olu.

-Ma, pro quo vu vendis olu ?

-Pro ke olu esis tre varmiganta.

Pinochio komprenis pro quo lua patro vendis lua jaketo. La lakrimifanta ed emocigita pupeo embracis la kolo di Jepeto e kisis sencese la vizajo di lua patro.