Chapitro VII
Jepeto retrovenas a lua domo e donacas la nutrivi olquin lu intencis dejunetar a Pinochio.
La povra Pinochio, di qua okuli ankore esis miklozita pro la somnolo, ankore ne konstatis ke lua pedi brulesis da la fairo dum la nokto. Do lor audar la voco di lua patro, lu saltis de la benko intence stacar e desklozar la pordo, ma pos du o tri ne-stabila pazi lu falis adsur la sulo di la chambro. La bruiso pro la shoko esis plu granda kam ta de plura kasroli qui falus de kinesma etajo adsur la strado.
-Desklozez la pordo ! -kriis Jepeto de la strado-.
Me ne povas desklozar la pordo, patro, -respondis ploranta Pinochio qua reptis adsur la sulo.
-Pro quo vu ne povas ?
-Pro ke mea pedi devoresis !
-Ho, quo devoris oli ?
-Kato ! -dicis Pinochio pro ke apud lu kato ludadis kun spano ek ligno.
-Desklozez la pordo ! -itere klamis Jepeto-. Se vu ne desklozas la pordo, kande me sucesos enirar la domo lore me savigos da vu quo esas kato !
-Fidez a me, me ne povas stacar! Me esas kompatinda ! De hodie me nur povos marchar per mea genui !
Jepeto konjektis ke la plorado di Pinochio esis nova malicajo da la pupeo, do lu klimis adsur la parieto por enirar la domo tra la fenestro.
Unesme lu intencis reprimandar e punisar la pupeo, ma kande lu konstatis ke vere la pedi di Pinochio desaparabis, lore lu emoceskis. Lu embracis Pinochio e karezadis e kisadis la ligna pupeo. Plura lakrimi glitis sur la vizajo di Jepeto, qua singlutante dicis a Pinochio :
-Mea mikra Pinochio ! Quale vua pedi brulesis ?
-Ton me ne savas, patro, ma ta hororoza nokton me nulatempe oblivios. La tondri, la fulmini... e la hungro ! La parolanta Grilio dicis a me : "Ton vu meritas, vu esis mala, do ton vu meritas", e me respondis a lu : "Atencez, Grilio...", e lu respondis a me : "Vu esas pupeo, e vua kapo esas ligna". Me lansis martelo a lu e me ocidis lu, ma Grilio esis la kulpanta, nam me ne intencis ocidar lu. Pose me pozis marmito sur furnelo, ma la uceleto eskapis ed olu dicis a me : "Salutez vua familiani... adio !", e mea hungro sencese plugrandeskis, do oldulo kun dormo-boneto, de fenestro dicis a me : "Stacez sub la fenestro e preparez vua chapelo" e lore me tote imbibesis per aquo da lu (ka mendikar pano esas shaminda ?) do me retroiris adheme. Ma mea hungro ne desaparis... Me proximigis mea pedi a la fairo intence sikigar oli... vu retrovenis... mea pedi brulesis da la fairo dum la nokto, do oli desaparis... ma mea hungro ne desaparis ! Aye !... aye !... aye !...
Pinochio ploreskis e lamenteskis tante forte ke ta lamenti esas audebla da omni en la vilajo.
Jepeto ne bone komprenis la konfuza parolado da Pinochio, ma adminime lu komprenis ke Pinochio tre multe hungris, do lu ektiris de posho tri piri e donis oli a Pinochio.
-Ta pirin me intencis manjar, ma kun plezuro me donas oli a vu. Manjez oli ! -dicis Jepeto-.
-Se vu deziras ke me manjez oli, lore voluntez sensheligar oli.
-Ka sensheligar la piri ? -dicis surprizita Jepeto-. Nulatempe me supozis ke vu esis tante delikata. To ne esas avantajo. En nia mondo singlu devas, de lua puereso, manjar irga nutrivajo. Nulu savas quo eventos future. La mondo esas tante chanjema !
-Forsan vu esas certa -respondis Pinochio-. Ma nulatempe me manjos sensheligita frukto. La frukti-sheli esas desagreabla.
-La pacienta Jepeto sensheligis la tri piri per kultelo, ma vice jetar la sheli a la rezidui-sitelo lu pozis oli sur la tablo.
Pos manjar la unesma piro, Pinochio intencis jetar la centrala semineyo a la strado tra la apertita fenestro, ma Jepeto sucesis haltigar la brakio di Pinochio.
-Ne vu jetez la piro-semineyo ! Omno povas esor utila.
-Me nulatempe manjos la frukto-semineyo ! -klamis desafable la pupeo-.
-Nulu savas quo eventos future! Omno esas posibla ! -dicis Jepeto, qua ne iracigeskis da la vorti da Pinochio.
Do Jepeto pozis la tri semineyi sur la tablo apud la sheli.
Malgre la tri piri manjita, o plu bone dicita, devorita, la hungro di Pinochio ne tote desaparis. Pinochio ocitis e dicis, itere plorante, a Jepeto :
-Ankore me hungras !
-Desfortunoze, filio mea, me ne havas plusa nutrivaji.
-Ka nulo ?
-Nur ta sheli e semineyi.
-Pacienteso ! -dicis Pinochio-. Se nula altra nutrivajo esas en nia hemo... lore me manjos shelo.
Unesme la vizajo di Pinochio montris bitra gesto, ma pokope olu desaparis. Samatempe desaparis la cetera sheli e pose la semineyi, devorita da Pinochio. La pupeo karezis lua komplezita stomako e gaye dicis :
-Nun me tre bone standas !
-Me esis certa -dicis Jepeto- kande me dicis a vu ke onu ne devas esar tro delikata. Kara Pinochio, nulu savas quo eventos future ! Omno esas posibla !
Antea chapitro Sequanta chapitro Indexo