Chapitro IV

Pri to quo eventis a Pinochio kun la parolanta Grilio; to demonstras ke la mala pueri ne permisas docesar da ti qui esas plu savoza kam li.

Dum ke Jepeto duktesis aden karcero da la policano, la liberigita pupeo fole kuradis tra la agri por arivar aden la domo di Jepeto tam balde kam posibla. Pinochio saltis adsuper rokaji, adsuper palisadi, adsuper fosi plena ek aquo, same kam saltus cervo o leporo persequita da la chasisti.

Kande Pinochio arivis an la domo-pordo, olu esis klozita. Pinochio desklozis la pordo ed eniris la domo. Pos klozar la pordo per seruro, la pupeo sideskis sur la sulo e sospiris plena de feliceso. Ma ta feliceso ne esis duriva, nam lu audis bruiso en la chambro.

-Kri ! kri ! kri !

-Qua advokas me ? -dicis timoza Pinochio-.

-Esas me.

Pinochio turnis lua kapo e vidis enorma grilio qua lente acensis sur la parieto.

-Dicez, grilio, qua vu esas ?

-Me esas parolanta Grilio, e me habitas ta chambro depos plu kam cent yari.

-Ma hodie ta chambro esas mea -dicis la pupeo- e, se vu deziras esar afabla a me, vu quik devas departar.

-Me ne departos de ta chambro -respondis Grilio- sen dicar a vu verajo plu granda kam katedralo.

-Dicez quik olu a me, e forirez !

-Averto pri la pueri qui revoltas kontre lia genitori e kapricoze livas la familiala hemo ! Ne tarde ma balde li bitre regretos lia kulpo !

-Kantez, Grilio, kantez ! Me savas ke morge matine me departos, ja ke se me restas hike me mustos irar a la skolo e do studiar. Me konfesas a vu ke vice studiar me preferas persequar papilioni tra la agri ed acensar arbori por trovar uceli-nesti e furtar la ovi.

-Ho ! Povra stulto ! Ka vu ne savas ke se vu agas tale, kande vu esos adulta, vua nesavo esos tam granda kam ta di asno, ed omni mokos vu ?

-Tacez, Grilio fato-anuncera ! -klamis Pinochio-.

Ma Grilio, qua esis pacienta e filozofo, duris lua parolado sen aspektar jenesir da la vorti da Pinochio.

-E se vu ne prizas irar a la skolo, lore pro quo vu ne lernas ula mestiero qua permisos a vu ganar honeste nutrivaji ?

-Ka vu deziras savar la pro quo ? -respondis Pinochio, di qua pacienteso desapareskis. Ek omna mestieri nur me vere prizas un.

-Qua ofico esas ta ?

-Ta pri manjar, drinkar, dormar, amuzar su, to esas, vivar quale vaganto dum la tota jorno.

-Lore me avertas vu -dicis la parolanta Grilio tote kalma- pri ke ti qui praktikas ta mestiero finos lia vivo en hospitalo od en karcero.

-Atencez, Grilio fato-anuncero !... Se mea pacienteso finas lore ula desagreablajon vu povus sufrar !

-Povra Pinochio ! Vu esas kompatinda !

-Pro quo me esas kompatinda ?

-Pro ke vu esas pupeo, e vua kapo esas ligna...

Ta vorti da Grilio tote iracigis Pinochio, qua stacis su, prenis martelo olqua esis sur benko e lansis olu a Grilio.

Forsan Pinochio ne vere intencis nocar Grilio, ma la lansita martelo frapis lua kapo tante violentoze ke lu ne havis tempo por dicar kri, kri, kri, e lu restis senmova, rigida, aplastita an la parieto.