Chapitro I

Pri quale la karpentisto maestro Cerizo trovis bloko ek ligno olqua ploras e ridas quale infanteto.

- Ulaloke esis...

- Rejo ! - quik ton dicos mea mikra lekteri.

- Tote no, pueri, vi eroras. Ulaloke esis ligna bloko, ne luxoza ma ordinara, quale ti quin onu brulas en herdo por varmigar chambri dum la vintrala monati.

Me ne memoras quale to eventis, ma uladie ta ligna bloko esis en la laboreyo di olda karpentisto di qua vera nomo esis maestro Antonio, malgre ke omni surnomizis lu "maestro Cerizo" pro ke la extremajo di lua nazo sempre aspektis brilanta e reda, same kam matura cerizo.

Apene maestro Cerizo vidis la ligna bloko, tote felica lu frotadis manuo kontre la altra e lu dicis a su:

-Ho ! Ta ligna bloko arivis che me oportune, me kreos tableto-pedo ek olu.

Jus ton lu dicis, jus lu laboreskis. Lu prenis akutigita hakilo por senkorticigar la bloko. Ma kande la hakilo esis pronta por la unesma frapo lore dolcega voceto haltigis la brakio di maestro Cerizo. La voceto suplikante dicis:

-No ! Vu ne batez me tante forte !

Vi ya povas supozar ke maestro Cerizo tre multe surprizesis !

Ilua surprizita okuli serchis en la chambro la origino di ta voceto, ma nulun trovis. Lu regardis sub la benko, ma nulu esis ibe; lu regardis en armoro qua sempre esis klozita, ma nulu esis ibe; lu regardis en korbo kontenanta ligno, ma nulu esis ibe; lu apertis la chambro-pordo e regardis la cirkumaji, ma nulu esis ibe; do deube venis ta voceto ?

-Ha ! Me ja komprenas quo eventis -lu dicis a su dum ke lu gratis lua peruko-, evidente la voceton me imaginis. Me devas durar la laboro !

E lu violente hakilo-frapis la ligna bloko.

-Aye ! Vu dolorigis me ! -klamis la afliktita voceto.

Tafoye maestro Cerizo tante surprizesis ke lu stacis senmova, quale roko; lua pavorigita okuli esis tote apertita, ek la apertita boko pendis la lango til la mentono. Lu aspektis la maskarono di fonteno. Kande itere lu povis dicar ulo, balbutante dicis:

-Ma, deube venas ta voceto, ta qua jus dicis "aye !" ? Hike esas nulu. Ka ta ligna bloko lernis plorar e lamentar quale puero ? To esas nekredebla... ta ligna bloko... ma olu esas simple ligno brulebla en herdo por koquar fabi ! Ka ulu celis su en la ligna bloko ? Nu ! Se ulu esas en la bloko lore me savigos a lu quale me esas.

E maestro Cerizo plurafoye frapis violente la bloko kontre la parieti di la laboreyo.

Pos la frapado lu proximigis lua orelo an la ligna bloko, intence audar la lamentinta voceto. Dum du minuti nula voceto ekiris de la bloko. Nek dum kin minuti. Nek dum dek minuti.

-Ba ! Komprenende -lu dicis dum ke lu gratis lua peruko ed esforcis ridetar- la voceto olqua dicis “aye !” imaginesis da me ! Me devas durar la laboro !

Ma pro ke la pavoro eniris la korpo di maestro Cerizo, lu kanteskis por kurajigar su.

Lu ne plus intencis uzar la hakilo ma raboto. Kande lu rabotageskis la ligna bloko lore ridanta voceto dicis:

-Haltez ta agado, to ridigas me !

Tafoye maestro Cerizo esvanis e falis til la sulo. Kande lu itere apertis lua okuli, lu esis sidanta sur la sulo. Lua vizajo esis kelke deformita e lua nazo-extremajo, sempre rede kolorizita, chanjis ta koloro a blua pro la pavoro.